Oj jak dawno Ciebie tu nie bylo
PolubieniePolubione przez 1 osoba
Wiem, wiem… Wracam powoli 🙂
Lepiej powiedz gdzie byłaś bo ze wracasz to widać😄
😀 tu i ówdzie 🙂 a szczególnie w pracy
No tak czyli obowiązki życia codziennego
Dokładnie tak 🙂 trochę się ich namnożyło ostatnio
Ja też cieszę się ze przypomniałaś sobie o tym że masz tu bratnie dusze. A Big i tak zawsze jest w Tobie💖
Dziękuję za tę ciepłą myśl 🙂
Przytulam mocno modlitwa. Daj Bogu i sobie czas a wszystko sie ulozy…
Jestem tego pewna. Dziękuję 🙂
To jak słowa piosenki: ” Nic, nie musisz mówić nic, odpocznij we mnie. czuj się bezpiecznie.
Witajcie
Już późna pora. Niektórzy śpią, inni dopiero się budzą 🙂 Każda pora jest jednak dobra na modlitwę i chwilę refleksji, na chwilę słuchania. Warto słuchać, choć mi i pewnie Wam też częściej zdarza się więcej mówić i oczekiwać, niż słuchać tego co ma do powiedzenia Bóg. Przed chwilą sama się modliłam i w sumie chyba jeszcze nie skończyłam. Modlitwa trwa 🙂 Mam dziś chwilę słabości. Po prostu rozczuliłam się na modlitwie i zaczęłam płakać. Ostatnio dość często jest mi ciężko. Dzieją się rzeczy różne, bardziej i mniej miłe. Ale nie to jest teraz ważne… Jak trudno jest zaufać Bogu, kiedy nie wszystko dzieje się po mojej, naszej myśli. Jak trudno powiedzieć i rzeczywiście poddać się woli Boga. Naprawdę Mu zaufać. Jakie to jest trudne… Dosłownie kilka minut temu skończyłam rozmawiać z Bogiem. Pełna wewnętrzenego żalu, smutku, skruchy i łez. Brakowało mi bardzo odpowiedzi od Boga, od najlepszego Przyjaciela. Nagle w sercu usłyszałam wyraźnie: „Psalm 56”. Od razu odszukałam go w Biblii w telefonie. Rozpłakałam się jeszcze bardziej. I tym razem były to łzy oczyszczenia i radości. Brakowało mi tego. Wiem, że te słowa nie są ważne teraz tylko dla mnie, ale mogą być pocieszeniem i ratunkiem dla wielu. Dlatego też teraz dzielę się tym z Wami.
„Zmiłuj się nade mną, Boże, bo czyha na mnie człowiek, uciska mnie w nieustannej walce. Wrogowie moi nieustannie czyhają na mnie, tak wielu przeciw mnie walczy. Podnieś mnie, ilekroć mnie trwoga ogarnie, w Tobie pokładam nadzieję. W Bogu uwielbiam Jego słowo, Bogu ufam, nie będę się lękał: cóż może mi uczynić człowiek? Przez cały dzień mi uwłaczają, przeciw mnie obracają wszystkie swe zamysły. Ku [mojej] zgubie się schodzą, śledzą moje kroki, godzą na moje życie. Za niegodziwość – pomoc dla nich? Boże, powal w gniewie narody! Ty zapisałeś moje życie tułacze; przechowałeś Ty łzy moje w swoim bukłaku: <czyż nie są spisane w Twej księdze?>Wtedy wrogowie moi odstąpią w dniu, gdy Cię wezwę: po tym poznam, że Bóg jest ze mną. W Bogu uwielbiam Jego słowo, wielbię słowo Pana. Bogu ufam, nie będę się lękał: cóż może mi uczynić człowiek? Wiążą mnie, Boże, śluby, które Ci złożyłem, Tobie oddam ofiary pochwalne,
bo ocaliłeś moje życie od śmierci
<i moje nogi od upadku>, abym chodził przed Bogiem w światłości życia.
, abym chodził przed Bogiem w światłości życia
Ps 56, 2-14
Mamy czas Wielkiego Postu. Być może to czas, by odnaleźć drogę do Boga. Czas, by Mu na nowo, a może dopiero po raz pierwszy zaufać. Pójść w nieznane i bezwględu na to co się wydarzy, poddać się woli Boga. On jeden ma najlepszy pomysł na życie moje i każdego z nas. Czasem droga ta jest pokryta cierniami, jednak warto podjąć wyzwanie. Za tymi cierniami rośnie piękna, niezwykła róża. Róża zbawienia, róża życia w szczęściu z Bogiem i w Bogu.
Pozdrawiam
Kmacisia ❤
P.S.
Czy Wam też ciężko wejść na ściężkę woli Bożej? Być może warto zaufać.